"""قافله ی رو به راه..."""
شاعر غزل آرامشبگذر از اين قافله ى "رو" به "راه"...غم ننشيند به سر و پاى تو
ما كه گذشتيم از اي
نوشته شده در 22/7/1388 - 08:34 توسط حسین مویسات در موضوع ادبی و هنری
خبرگزاری فارس:
«برتولت برشت»، نمایشنامه نویس بزرگ نهم فوریه سال 1898 در «آوسبورگ» آلمان متولد شد و در سال 1956 در سن 58 سالگی در زادگاه خود آلمان دیده از جهان فروبست.
به گزارش خبرنگار فارس «برتولت برشت» ( 1956 ـ 1898 ) را بیشتر به عنوان نمایشنامهنویس و بنیانگذار تئاتر حماسی و به خاطر نمایشنامههای مشهورش چون «زندگی گالیله»، «ننه دلاور و فرزندانش»، «زن نیک ایالت سچوان»، «دایره گچی قفقازی»، «آدم آدم است»، «ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی»، «مادر» و سایر آثار نمایشیاش میشناسند. اما برتولت برشت افزون بر اینکه نمایشنامه نویسی اندیشمند و کارگردانی بزرگ بود، شاعری خوش قریحه نیز بود و شعرها،ترانهها، سرودها و تصنیفهای زیبا، پر معنا و دل انگیز بسیار سروده است.
«برشت» سرودن شعرهایش را از پانزده سالگی و پیش از شروع نمایشنامهنویسی آغاز کرد و نخستین سرودههایش را بین سالهای 1913 تا 1917 سرود و آن ها را در نشریات محلی منتشر کرد. در سال 1918 , هنگامی که به خدمت سربازی اعزام شد، افزون بر کار در بیمارستان نظامی پشت جبهه، سرودههایش را همراه با نواختن گیتار برای سربازان میخواند و آنها را مجذوب نوای گرم و سرودهای دلنشین خود میساخت.
«ارنست فیشر»، نویسنده مشهور آلمان، درباره شعرهای «برتولت برشت» گفته است: شعرهای «برتولت برشت» به انسان کمک میکند تا دیوار بلند و ضخیم نادانی، دروغ، فریبکاری و تاریکی را بشکافد و در آن رخنهای، هر چند کوچک، برای عبور روشنایی حقیقت پدید آورد.
«برشت» همه گونه شعری سروده و در تمام حوزههای شعری طبع آزمایی کرده است، از شعر های ساده و بی پیرایه کودکانه تا شعرهای آموزشی برای دانش آموزان، از شعرهای روشنگرانه برای کارگران و کشاورزان تا شعرهای ادیبانه برای روشنفکران از شعر عاشقانه تا شعر سلحشورانه، از شعر غنایی تا شعر حماسی، از شعر طنزآمیز و هجو پردازانه تا شعر جدی، از شعرهای سنگین اجتماعی تا تصنیفهای سبک کوچه و بازار.
شعرهای نمایشی این نویسنده آلمانی، از مهمترین شعرهای او هستند. اینها شعرهایی هستند که به صورت سرود، تصنیف یا ترانه در متن نمایشنامههای او وارد شدهاند و به مناسبتهای موضوعی خاص، یا برای غنا بخشیدن به موضوع و افزایش میزان اثرگذاری و جلب توجه و جذاب و شورانگیز کردن متن، به صورت پیش درآمد، میان پرده، موخره یا در میان متن آورده شده و توسط بازیگران تکخوان یا گروه همسرایان، گاهی دکلمه و گاهی همراه با موسیقی به آواز خوانده میشوند و نمایشنامههای مهم برشت سرشار است از این قبیل شعرها و سرودها.
این شعرها اغلب طنزآمیز یا هزل آمیز هستند و زیر پوسته زبان مطایبهآمیز و شوخ طبعانه خود، معناهای بسیار جدی و هشدار دهندهای دارند و پیام رسان ایدههای نقادانه و اجتماعی برشت هستند. نقد برشت در این سرودها نقدی کوبنده و گزنده است و چون پتکی سنگین بر ساختار باورهای سست بنیاد اما سخت جان و دیرمان فرود میآید و آنها را به لرزه در میآورد.بیشتر نمایشهای مهم برشت در برگیرنده یک یا چند سرود و ترانه و شعر است.
**************************
"اول به سراغ یهودیها رفتند.
من یهودی نبودم، اعتراضی نکردم.
پس از آن به لهستانیها حمله بردند.
من لهستانی نبودم و اعتراضی نکردم.
آنگاه به لیبرالها فشار آوردند.
من لیبرال نبودم، اعتراض نکردم.
سپس نوبت به کمونیستها رسید.
کمونیست نبودم، بنابراین اعتراضی نکردم.
سرانجام به سراغ من آمدند.
هر چه فریاد زدم کسی نمانده بود که اعتراضی کند."
Bertolt Brecht
بازديد 2417
مطالب مرتبط با این نوشته
مسعود حاتمی (22/7/1388),سينا (22/7/1388),م.هنگامه (24/7/1388),رامیار (24/7/1388),حسین مویسات (25/7/1388),نيما رستمی آلخورشيد(نفار) (13/3/1389),سينا (12/4/1389),حسین مویسات (5/5/1389),مولود-مهدی (9/5/1390),مهدي حكيم (1/8/1391),سید هاشم حسینی (4/11/1391),
در چهار شنبه 22 مهر 1388 - 18:59 نوشتند: 




در چهار شنبه 22 مهر 1388 - 22:36 نوشتند:
سلام سینا جان.