سلام

دوستان با هم نگاهى مختصر به برخى از زيبايى هاى شعر شاعران جوان بيندازيم و لذت ببريم.


چشمانت حرمتي بزرگ ازعشق در قلب کوچکم، کوچکم بود:

شاعر: نیما میرزازاده نافع

۱- داشتن عاطفه ، صمیمیت و توانایی زبان

۲-بزرگ و کوچک :آرایه ی زيباى تضاد

۳-بین عشق و قلب مراعات زیبایی نهفته است.

۴- فرهنگ لغت دهخدا:

حرمت .[ ح ُ م َ ] (ع اِمص ، اِ) حُرمة. اسم از احترام . شکوه . (محمودبن عمر ربنجنی ). حشمت . آب رو. منزلت . قدر. مرتبت . عز. شرف . بزرگی

۵-چشمانی که شکوه بزرگی از عشقی است که در قلب کوچک شاعر جای دارد.

۶-تکرار / کوچکم/ برای تأکید بیشتر است.



وقتي مي پرسي راه به راه سوال و هي پشتش جواب:

شاعر: فریبا زلالی

۱- دارای دو فروغ که تفاوتی چشمگیر دارند. یکی پرسش که شاعر از خود می پرسد و دیگری جواب که باز شاعر از خود می پرسد و نتیجه ی جواب ، باز برای شاعر گنگ می ماند.

۲- موسیقی ظریفی در این بند نهفته است

۳- بین سئوال و جواب تضادی حکمفرماست که جزئیات آن در درون شاعر است. مخاطب باید کشف کند.







من بی پروایانه می شکنم

پلک شب را:

شاعر: داریوش محمودی

۱- شب استعاره ی تحقیقیه است و منظور گوینده مشبه، یعنی خود شاعر است.

۲- فرهنگ دهخدا: بی پروا. [ پ َرْ ] (ص مرکب ) دلیر. شجاع . ناترس : داد ما آن شوخ بی پروا ندادبس که بی پرواست داد ما نداد. ؟|| غافل . بی توجه .

۳- دانش این بند از شعر در سطح بالایی است.

۴- شاعر لحظاتی به مخاطب فرصت تفکر می دهد تا خود بیابد.

۵- دو تابلوی زیبا می توان دید: یکی شکستنی بی پروایانه که پر از هیاهوست و دیگری شبی که اندوهگین است و با پلک زدوده می شود.




آنچه در درک تمام آینه

مانده بر ایوان این ویرانه باز

در شکستی از فروش آورده ام:

شاعر: مسعود دهقانی



۱- این بند دارای درک و فهمی عمیق است.

۲- تولیدی انبوه با چند واژه است که صنعتگری چیره دست ساخته است.

۳- دنیایی پر از رمز و راز دارد که خواننده را به کنکاش وا می دارد تا بشکافد.

۴- شاعر واژه ها را خیلی در هم پیچیده که نياز به این همه پیچش نبود .

۵- ایوان ویرانه ای که روزی آینه ( انعکاس زیبایی های عینی ) بازتاب زیبایی آن بود ، شاعر را وا می دارد تا با وجود شکستن و فروپاشی بفروشد. شاید دل شاعر است که شکسته و آرزوی فروش آن را به معشوق دارد.




دیریست مرده ام در خویش و کسی باور ندارد :

شاعر: میثم داوودی

۱- این بند دارای دردی است که تاول این درد خویشتن خویش شاعر است و در باور خود بیهوده تصور می کند که دیگران درد او را باور نمی کنند .

۲- الزاماً می خواهد مفهومی را انتقال دهد ، مفهومی یکطرفه

۳- این طرز فکر کدر ، آزردگی شاعر را می رساند .

۴- آنچه مسلم است این بند دارای حس آمیزی قوی است و مخاطب را به تفکر وامی دارد.






از یاد برده اند

هم آغوشی مهتاب و آب را

آنان که حتی تلنگر خورشید بیدارشان نمی کند:

شاعر: مریم بهرامی

۱- این صراحت گفتار ناشی از ایمانی ژرف است در دل شاعر

۲- واژه ها دارای تشکل هستند و همدیگر را در آغوش گرفته اند .

۳- شعر دارای اندیشه است.

۴- مراعات بسیار زیبایی بین مهتاب و آب و خورشید وجود دارد.

۵- اشتقاق زیبا بین مهتاب و آب

۶- کلید اصلی شعر / تلنگر/ است .

شاعر با تناسبی که بین مهتاب و آب زده با تداعی پر رنگ تلنگر در ذهن مخاطب ، فراموشی حسی را القاء می کند که در باور او از دست رفته است.






بگذار یک دل سیر تندیس قامتت را بنگرم :

شاعر: ندا خانلرزاده

۱- رمز این عبارت در نگاه شاعر( دل سیر) است.

۲-شاعر یک انتظار طولانی را داشته و اینک به وصال رسیده و می خواهد با نگاه عمیق آنچه را از او گرفته اند و دوباره به او داده اند ، بنگرد.

۳- تندیس منظری از باورهای دوست داشتنی شاعر است.






در يک تهاجم زرد

که سبزه ها مرده بودند

اعتقاد من آسيب ديد :

شاعر:غلامرضا بصیری

۱- افعال بودند و دید ، بیانگر رنجی غیر انکار است .

۲- شاعر دروازه ی احساسش را باز می کند تا غم و اندوه خود را بیشتر بنمایاند.

۳- آسیب دیدن اعتقاد ، نوعی ناتوانی است که شعر را از جریان می اندازد.






نميخوام چترم باشي در هواي باراني ...

ميخوام باران باشي در هواي بهاري :

شاعر: پرستو لشکری

۱- بین دو عبارت یک نوع تقسیم وجود دارد که نتیجه و حاصل آن همان عدد اول است .

۲- شاعر می خواهد یک گره محکم بزند ولی فوراً با مهارت در برابر چشمان مخاطب گره را به زیبایی باز می کند و این مسئله شکوه شعر است.






انگار خورشيد را به اشتباه ايستاده ايم

ما :

شاعر :بامداد امید

۱- فهم یک موقعیت و برشی از تفکرات انسان است که با یافته های عینی ، داده های کاملی از جهانی بزرگ به ما می دهد.

۲- شاعر با آوردن واژه ی انگار ، بین روشنایی و تخیل پیوندی جالب زده است.

۳- پیش فرضی است که به اثبات نرسیده واین مسئله شکوه و زیبایی شعر را می رساند.





خشکي پنجره از تشنگي گلدان است :

شاعر: محمد رنجبری

۲-خشکی پنجره نشانه و تأکیدی است بر نجابت گلدان که خود شاعر است .

۲-این حالت تصویری از یک عکس قدیمی را در ذهن می آورد که سال ها انسان به آن نگریسته و اینک رنگ و شمایل اولیه ی خود را از دست داده است.

۳- نشانه ای از روحیه ی حساس شاعر دارد که به زیرکی توانسته حجم زیبایی ها را به تصویر بکشد.

۴- عبارتی مروارید گون است که به تنهایی می درخشد






بیچاره زمستان

او هم از آه سرد من میلرزد!!. :

شاعر:محمد کشوری

۱- دردهای درونی شاعر است که به تنهایی نمی تواند تحمّل کند و زمستان را با خود شریک و همراه می سازد .

۲- شاعر با چند واژه ، یک طرح جزئی را برای مخاطب ترسیم می کند تا آغاز و سرانجام را سریع بنمایاند.

۳- این عبارت شعور و فهم بالای شاعر را از شعر می رساند .






وقتی که می گویم:

خاک در چشمانم رفته و تو باور می کنی در کمال بلاهت! شاعر : جواد نوروزی

۱- این بند پروار( فربه ، بزرگی ) شعر است که با تخیل قوی شاعر، منظم شده است .

۲- بلاهت در لغت نامه دهخدا : بلاهت . [ ب َ هََ ] (از ع ، اِمص ) بلاهة. کم عقل بودن در امورات دنیا. (غیاث اللغات ). بی عقلی . نادانی . حماقت . گولی . (ناظم الاطباء). ...

۳- خاک در چشم فرو رفتن کنایه از ندیدن در روز روشن است

۴- شاعر با لحنی تند می گوید: چشمانم یارای دیدن تو نیست و تو با نادانی باور نداری.

۵- زاویه دید شاعر و درگیر کردن مخاطب با او بسیار عالی است .




نفرین به سپیدی کاغذ در سوگ فروپاشی :

شاعر: فرزاد نیکخواه

۱- خطاهای آدمیانی که در نهان آنند و در عیان این.

۲- شاعر با این سطر بسیار عالی و فلسفی ، به خوبی لحظات فراموش شده ای را بیان می کند که از دست رفته است .





امروز جشن شعله های جنگل است

من و تنهایی پیروز می شویم :

شاعر: سما . ن

-مشکلی که همیشه بوده و در جریان است ، لحظاتی است که انسان باید به تنهایی بر کجی ها فایق آید .

در اینجا شاعر خوبمان با هوشیاری شعله ور شدن دردهای جامعه ی بشری را که به جنگلی فرض نموده می خواهد به تنهایی ، به دوش بکشد. آفرین به این شعور و از خودگذشتگی.





تنها که هستم

خوب تک خوری هم ميکنم :

شاعر: سیامک عربخانی

-تنهایی ، هدف و آغاز تک خوری نیست ، بلکه انتظاری طولانی باعث این واکنش شده . شاعر با فرم کامل ذهنی اش ، برخی واقعیت ها را برای مخاطب می نمایاند که ریشه در احساس زيباى او دارد.



ادامه دارد . . . .