از گودالی که مدام در خودم
تا منی که تو را در خودم دفن می کند
و عمق کفش هایی که شاید در خودم راه می روی
درست مثل دگمه ای می شوی در خودم
که نمی شود بستش !
دیگر در عمق آستینم
گودالی نمی کنم
که نشود دگمه اش را بست !!!
این شعر را خواندند (اعضا)
محمد حسين ملکيان(فراز) (12/8/1388),مرتضی قبادی (10/8/1388),فکری (10/8/1388),میشکا (17/8/1388),زینب انصاری (10/8/1388),محمد رضا نامدارپور (15/8/1388),محمد رضا نامدارپور (24/9/1388),
نقطه نظرات
نظرها
نام: زینب انصاری 
ارسال در یکشنبه 10 آبان 1388 - 15:46
نام: فکری ارسال در یکشنبه 10 آبان 1388 - 16:52
موفق در خوبى و احسان باشى دوست عزيز 
نام: مرتضی قبادی ارسال در یکشنبه 10 آبان 1388 - 18:33
سلام
آفرين قابل تامل بود
موفق باشى
