تو تقاصِ چی رو میدی؟تک و تنها توو خیابون
سرچارراها می ایستی؟یا یه کنجی توی میدون
..
وقتی بچه های مردم،توو کلاس درس میشینن
یا میرن به سی
مرض
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
که فقط گرسنه نمانند !
می خوابند،
که فقط خسته نشوند !
می خندند ،
که فقط گریه نکنند !
... آدم بزرگ ها را میگویم.
و آن ها را می خورانند،
تا فقط گرسنه نمانند.
می خوابانند،
تا فقط خسته نشوند.
می خندانند،
که صدای گریه نشنوند ...!
... کودکان را می گویم.
شاید این دلیل انزوا کودکان
و روزمرگی آدم بزرگ ها است.
این شعر را خواندند (اعضا)
علی صادقی پری (10/12/1389),پریوش مقدم (10/12/1389),هما (10/12/1389),المیراامینی (10/12/1389),مرتضی اسدالهی(صابر) (11/12/1389),پرستو بخشی (11/12/1389),قاسم فرهمند موحد (11/12/1389), احمد البرز (11/12/1389),محیا شمس (11/12/1389),ستاره چگینیان (10/1/1390),پریوش پیرخانقاه(آرونا) (5/3/1390),نسرین حاتمی (19/3/1390),سمیرا رحمانی (7/5/1390),علی صادقی پری (30/8/1390),
نقطه نظرات
نام: احمد البرز
ارسال در چهار شنبه 11 اسفند 1389 - 12:55
سلام صادقی عزیز
دوست خوش ذوق درت فرمودید سر هر چهاراه
هزار زخم از کودکانی که به دستان گشنه نامادری خوابند تا بی قراری هاشان
لقمه نان تکدی گری را آجر نکند
بسیار با احساس سرودید
نام: باران ارسال در چهار شنبه 25 اسفند 1389 - 16:15
وقتی...
گل سرخ را
لای دستهایت پنهان می کنی
از عطر خوب دلت
مست می شوم...
خوب من...
روی کدام بوم ؟؟؟
گل سرخ دلت را نقاشی کنم
ممنون از بازدیدتون
نام: نسرین حاتمی
ارسال در پنجشنبه 19 خرداد 1390 - 13:59
نام: زهر شیرین ارسال در شنبه 25 تير 1390 - 20:00
خدا شفا بده همه رو از این امراض....
..دمت گرم داداش ..قشنگه.



























