لیست دفترهای شعر نیما یوشیج [زندگینامه]

شاعر

• 
  نیما یوشیج

دفاتر شعر نیما یوشیج

• دفتر مجموعه اشعار

معرفی کنید

• لینک به آخرین اشعار نیما یوشیج
  لینک به دفاتر شعر نیما یوشیج
  لینک به پروفایل نیما یوشیج

حمایت مالی از سایت

تبلیغات

انتشار ویژه

• * نمایش اشعار کاربران دارای اشتراک
  
  

  باغبان

  شاعر منصوره برادران نگهبان
  غم سنگین به چشم باغبان بود"
  که گلهایش به یغمای خزان بود
  ز غم جان
  

  مناجات

  شاعر مجتبی مزبانی
  بامن که در تلاطم جنگل بلوط
  از برگ برگ او منظومه ساختم
  بامن که بارها
  در باتلاق خوابهای بی ت
  
  

  ایران من

  شاعر حسین یوسفی رزین
  ای هر کویرت بهتر از صد چشمه ساران
  ایران من ای یادگار ، یادگاران
  تاریخ دنیا گشته
  

  همیشه بخوان...

  شاعر پریسا حسیبی
  این چیست در من ...؟
  همچون ترانه ای از ماهِ بهشت،
  نرم و آرام .. می خواند.
  گاهی خیال می کنم آشن
  

  باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  چون باد
  همهمه گو
  به غربت خیز
  آشنا باش بابلندی ها
  آزمون کن هر چه پستی را
  وهستی را
  دربرگیر
  چون
  
  

  به بهانه ابر های آبستن شهر...

  شاعر حمیدرضا حاجی پروانه
  دوباره قلبم تپید.
  دوباره بینا شدم.
  باز این ابر های آبستن
  خورشید را پنهان کردند.
  در غیابش خود را
  
  

  تنها

  شاعر مجتبی مزبانی
  با نگاهی دمسرد
  آفتاب لب کوه
  گرم_ جان کندن بود
  وشب_مست مکید
  خون_ هر رنگ
  که بر هر رگ_
  
  

  درده درمان

  شاعر فرهان احمدیان
  گل دردیمی درمانه قات آنجاق
  منیم احوالیمی گورسن تانیمارسان
  یاناریم چوخ پوزولوب سازیگاریم
  غمیمی چ
  
  

  باران نیا پروانه ها بی آشیانند ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  باران نیا پروانه ها بی آشیانند
  پروانه ها گلهای رقصان جهانند
  زنجیر ابریش
  

  بیایید تماشا...دیوانه اورده اند

  شاعر ربابه اصغری(اَیسا)
  
  آی مردم........آی مردم..........آی مردم
  بیایید.....
  بیایید تماشا.............دیوانه آورده اند
  آ
  
  

  پناه

  شاعر سامان معرف زاده
  بازم بارونیه امشب،هواسرد ونفس گیره
  به یادگرمیه دستات،دلم بدجوری میگیره
  پناه خسته گی هام بود،همیش
  
  

  عیان و نهان

  شاعر مهدی گودرزی<قاصدک در نسیم>
  باز یک کاغذ وخودکار،زصد حرف نهان
  عشق چون جرعه آب وعطش خاک جهان
  ********** **********
  هرنفس
  
  

  نفـریـن سپــیــدار*

  شاعر فرهاد شیردره
  چقدر ناچیزم
  گاه از دست خودم سخت به هم میریزم
  نیمه شب از سرکابوس سپیدارکه برمیخیزم
  ز غصه لبریزم
  ه
  
  

  قطره ودریا

  شاعر حسین یوسفی رزین
  فتاد از تکّه ابری،قطره ای بر گوشه ی صحرا
  مقابل دید دریایی خروشان در افق پیدا
  خجل گشت از سخن گفتن
  
  

  پوچ

  شاعر مجتبی مزبانی
  سکوت خسته و مجروح ،
  زمان زمان_قیام است
  لحظه های نشور .
  خزیده خواب به کنجی ،
  غمین و ساکت
  
  

  ((یارب صدایم کن صدا))

  شاعر طلعت خیاط پیشه
  زلال
  وقتی خدایی می شوی
  تکثیر گلبانگی رضایی می شوی
  
  

  نا سزا

  شاعر مجتبی مزبانی
  این گاه گوی باژگونه
  جز ناسزای " تاک تیکش " نیست .
  که محو تو ،
  " تیک تیک " کنان
  مبهوت لح
  
  

  شوق ديدار ٢

  شاعر نیما شریعتی
  باز هم نوبتِ ديدار، شب از ماه گرفت
  مستي چه خرامان زِ غزل راه گرفت
  آيينه رها گشت زِ تنهايي خويش
  
  

  قربان یار

  شاعر بهزاد (ح) رشادتی
  همچو پروانه بـگرد قصر یار
  بهـر شمـع روی یـارم بـی قرار
  در طواف قصر آن محبـوب جـان
  چون عسس در گردش
  
  

  غنچه ای در پاییز

  شاعر علیرضا سعادتی راد
  خیزید و خبردار که سرتاسرامسال بهاران شده است
  چون غنچه ای زیبا در این شهر نمایان شده است
  پاییز چر
  

  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش

  شاعر سید حسین مسائلی (سائل اصفهانی)
  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش
  بـیـاد بـودیـم از دوره جـوانـی باش
  نشین بمجلس یاران و می ز ساغ
  
  

  نیکی

  شاعر خسرو اميني
  بدی مــایه ننـگ هــــــــر آدمی است
  که بد کار و بد کاره پست و دنی است
  بـَـــــدی دیــدم و نیـــــ
  
  

  پرستو

  شاعر ناصر یادگارفرد
  پرستو های نازنین
  از آسمون اومده اَن، روی زمین
  برداشته اَن یه مشتِ خاک ،از رو زمین
  با نوک خود،در
  
  

  بر این بوم ،بالـید و بـامَش کنید

  شاعر فرهاد شیردره
  بر این بــُوم ،بالیــد و بامــَش کـنیــــد
  به نا مَحـرمانَـش حرامـَـش کـنیـــد
  ازآن اقتداری که کور
  
  

  پنجره های رو به باد

  شاعر احمد صاحبی کلات
  پنجره های رو به باد
  شب و سکوت و دلهره
  نه آتشیست نه نوری
  نه شبنمی نه سروری
  و پشت پنجره
  افسوس می
  

  لبهای هرزه گو

  شاعر مجتبی مزبانی
  در دود شب
  نفس زنان
  دوشیزه پگاه
  گاهی که دیو ابر
  دزدانه
  می ربود
  فانوس ماه را.
  ازدام سایه س
  
  

  هزاران قصه !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  از هزاران خَمِ این قصه ، فراز آمده ایم
  قصه در قصه پدید آمده باز آمده ایم
  رود در رود ، روان
  

  موسیقی باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  موسیقی_ تو رازیست ،
  که با نواختنش ،
  موهای_ عاصی_ اندام_ من
  
  

  برگ تاریکی

  شاعر مجتبی مزبانی
  ببین چشم وا کرده این زخم کهنه ،
  واکنون .
  چه بیهوده محزون .
  پس از سالها خواب خوش باوری ،
  
  
  

  زنگ زده ، افکار من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  زاده شد ، پرواز من ؛
  در افقِ خطِ رهایی ؛
  دیر اگر رسیده یی !؟
  رُزی از طرحِ نگاهِ مهربانت ،
  بُ
  
  

  رقص سماع

  شاعر رسول جورابدوز ( ابن سائل )
  دلتنگ صدایت شده ام می دانی
  با دل بنویسم خط دل می خوانی
  دل داده تو روز و شبش یکسان است
  جـانـا ت
  

  بیهوده

  شاعر مجتبی مزبانی
  همچنانکه برگهای
  مرده در خاک ،
  همچنانکه برگهای
  مانده بر شاخ،
  عشقی غریب را
  دوره می کنند.
  همچنا
  

  خستم

  شاعر علی معدن نژاد
  
  دیگه من خستم الان . مزه تلخ شبام / هرچقدر راه میرم . فردایی نیست جلو رام
  دیگه من خستم الان . تنها
  

  احساس

  شاعر بابک اخوان
  سالها رنج کشیدم ز سراحساسم
  در زمانی که فقط پول ملاک است نه دل
  در زمانی که فقط آدمکان می خندند
  ن
  

  تبسم مرموز

  شاعر مجتبی مزبانی
  تو هنگ کرده ای !
  چشمهای تو ویروسی است !
  آن پرستوهای خیره
  در سالهای قحطی_ بهار !
  وبر لبه
  

  خفته

  شاعر مجتبی مزبانی
  مهر می گردد مدام
  ماه می خندد به کام
  می خرامد باد در رگهای دشت
  دشت سرشار از نشور
  زن
  

  قلب

  شاعر مجتبی مزبانی
  شاید
  تقلب عکسها
  در اینه !
  از شرم اوست
  که دوست ندارد
  نمایشگر چهره های پلیدی شود
  که
  

  تاک تیک و تاک تیک و تاک ...

  شاعر مجتبی مزبانی
  مانده بر دیوار ،
  همزادم!
  ساکت و خاموش
  مثل_ من،
  ولی بی باک،
  در کویرش
  خشک می خواند،
  با طپشهای
  

  بار اخر

  شاعر پانا زندی
  هیچ ساقه ایی نرست
  اتجا که توهم خانه کرد
  ان وادی سکوت چه گفت
  در تجمع درختان سبز
  گویی سراب بود
  ر
  
  

  " چِراهای " پیر و جوان من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  
  با که گویم ؟؛
  غروبِ سُخَنَم !؛
  چه کسی حوصله دارد ؟! بجز ...
  جرعه یی سر می کشم ،
  از آسایش شب
  

  به مهر می مانی

  شاعر مجتبی مزبانی
  به مهر می مانی
  وابر
  سکوت ساده ی توست .
  ببین به شاخ سیاهی
  نشسته سایه برف .
  کجاست مهر تو ای پر س
  

  مسخ

  شاعر مجتبی مزبانی
  باران
  بشارت ایمان بود
  در باغ سیب
  وتو خیس از حضوری مبهم
  ناگاه کنار اروند
  اروندی که وا
  
  

  بهار حیران { غزل }

  شاعر سرخوش پارسا
  در پیچ و تاب جاده های مست حیران
  گویی نشسته گوشه ای از باغ رضوان
  رضوان به مع
  
  

  در انتظار مهدي (عج)

  شاعر خسرو اميني
  
  اي خوش آنروزي كه واعظ منبري بر پا كند
  اين دل مــردار مـا را با دمش احيا كن
  
  

  بانوی باران

  شاعر امید محمدیان
  احساس پاکی ست این شعر ,به بانوی باران و زنده یاد منزوی
  قطره های باران شعر است که بانوی من را می کند
  
  

  طبل بی عاری

  شاعر پژمان عربلویی
  هین خیز و بین این حال من
  این شور من این حال من
  ای ساربان بر زن جرس
  گو حال من خوب است و بس
  رس
  
  

  رویای شیرین

  شاعر حسین یوسفی رزین
  با گریه ها طی میکنم من روزها را
  در دل نهان تا کی کنم
  این سوز ها را
  از هفته ها دیگر دلم لبریز گشت
  

  زمین

  شاعر مجتبی مزبانی
  زمین
  این گوی سرگردان
  که هردم
  تکسوار اسب گردون
  میکشد آنرا به چوگانش.
  به حالی بس غریب اما
  مکر
  
  

  آنجا من بودم (متن ادبی تقدیم به امام زمانم (عج))

  شاعر احمد رضايي
  شخصی
  پرسید از امام زمان
  که کجایی ای امام زمان
  امام گفت من هستم
  تو کجایی در این زمان
  امام
  

  مجهول

  شاعر مجتبی مزبانی
  وکوه
  مثل عبارتی مجهول
  زیرسایه ی ابرهای گیج
  امتداد سبز خاطر را
  درسیاهی قامت خود
  محد
  

  عشق یعنی..

  شاعر علی معدن نژاد
  1.سخت است که می نوشش کسی دیگربود
  همین شب ,من پرسه توشهربعدشعرواشکوشام
  یک عمربرآغوش کسی دیگربود
  وا
  

  شب تولدم

  شاعر ستایش ابو
  شب تولدم
  خیره میشم به ساعتم،می گم هنوز دیر نشده
  الانه که زنگ بزنه، بهم بگه مبارکه
  ثانیه هارو می ش
  

  یا لیتنی کنت ترابا

  شاعر مجتبی مزبانی
  ای تا ریکی مرگ !
  تورا فریاد می کشم
  با اختیار که فریادیست
  وبه اجبار در فضایی به وسعت جبر می پیچد
  
  

  قاری و حافظ قرآن

  شاعر خسرو اميني
  قــــــاری قــــــران نمـاد پـــــاک انسانیت است
  حــــــافظ قـــــــران،کلید فهـــــم عقلانیت است
  
  
  

  هی تو:شلوار هشتصد یورویی

  شاعر علی رضا فیضی
  پشت ِفرمان ِ ما زِراتی ، مرد/هَرد را با ید ا زکجا فهــمـیــد؟
  سبزه زاراست زندگی،به خزان/ زرد را بای