تمام بچه ماهی های من

نشسته ام در اتاق بدون پنجره ام
بدون بوی حیاط و صدای زنجره ام
دوباره بوی تو اینجا میان بالش هاست
دوباره بغض تو گل داده توی حنجره ام
بیا که فرصت من قد این اتاق شده
سکوت حسرت من سد این اتاق شده
شبیه خط تو ام روی برگ کاهی ها
خزیده ام این گوشه مثل بچه ماهی ها
کجاست موج نگاهت که دل به آب زنم
اگر نیافتمت سر به خواب زنم
به خواب های عمیقی که توی بالش بود
به امتداد نگاهت که روی بالش بود
به امتداد نگاهت درون پنجره ام
نشسته ام در اتاق بدون پنجره ام

امتیاز: 0.0 از 5 (مجموع 0 رای)
نسخه چاپی  اضافه کردن به لیست Favorites  دعوت از یک دوست برای دیدن این صفحه  فرستادن این شعر با نامه  گذاشتن این شعر در وبلاگ یا سایت خودتان  تاریخ ثبت و شماره سریال شعر لینک ثابت این شعر  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب   



رای برای این شعر

0


این شعر را خواندند (اعضا)

محمد تركمان(پژواره) (14/6/1389),اکرم بهرامچی (14/6/1389),كامران آوخ كيسمي (14/6/1389),زهرا اخلاقی پور (14/6/1389),حورالعین اوجاقی (14/6/1389),علی آمره (15/6/1389),محمد صادق (15/6/1389),محمدرضا طایفه (17/6/1389),

نقطه نظرات


ارسال نظر

نام کاربری: کلمه رمز:
نام شما: ایمیل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای شاعر ارسال شود.
  مشخصات شما در این دستگاه ذخیره شود.
شاعر تمایلی به نقد شعر ندارد لطفا در ارسال نظر به این نکته توجه کنید.