خواندنی ترین شعرت را
در صفحه ای
سپید تر از بی حوصلگی
چکیده از جوهر شعرت
تجربه می کنم
آنگاه که
واژه واژه های قفس شده
میله های سرد
دریا تویی
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
ما بی تو تا دنیاست دنیایی نداریم
چون سنگ خاموشیم و غوغایی نداریم
ای سایه سار گرم بی ترحم
جز سایه ی گرم دستان تو جایی ندارم
تو آبروی خاکی و حیثیت آب
دریا تویی ما جز تو دریایی نداریم
خورشید چشم توست، چشمان تو خورشید
تا نشکفد چشم تو فردایی نداریم
وقتی عطش می بارد از ابر سترون
جز نام آبی تو آوایی نداریم
شمشیرها را گو ببارند از سر بغض
از عشق ما جز این تمنایی نداریم
مزردشت، تنکابن، 12/6/1364
این شعر را خواندند (اعضا)
فرشته آریا (3/10/1389),الهام نامداری (30/2/1390),فرشيد قوامي (11/8/1390),












