خواندنی ترین شعرت را
در صفحه ای
سپید تر از بی حوصلگی
چکیده از جوهر شعرت
تجربه می کنم
آنگاه که
واژه واژه های قفس شده
میله های سرد
بی بنیاد
شکل قلم:F
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
آرامش موقت!
می آیی
/ به غارت خلوت
و بوی عادت
/ با تو می آید
و گنگ را به تبسم
و تبسم را
/ به قهقهه تبدیل می کنی
ای روشنایی بی بعد
ای سطح بی عمیق
/ میان پنجره می خندی
و رو به روی مرا
/ به هر چه آفتاب خداست می بندی
عطش را مباد
/ که دل به رخوت مردابی تو سپارد
تنکابن، 12/2/1364
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
آرامش موقت!
می آیی
/ به غارت خلوت
و بوی عادت
/ با تو می آید
و گنگ را به تبسم
و تبسم را
/ به قهقهه تبدیل می کنی
ای روشنایی بی بعد
ای سطح بی عمیق
/ میان پنجره می خندی
و رو به روی مرا
/ به هر چه آفتاب خداست می بندی
عطش را مباد
/ که دل به رخوت مردابی تو سپارد
تنکابن، 12/2/1364
این شعر را خواندند (اعضا)
فرشاد سلطانی (6/5/1390),
