خواندنی ترین شعرت را
در صفحه ای
سپید تر از بی حوصلگی
چکیده از جوهر شعرت
تجربه می کنم
آنگاه که
واژه واژه های قفس شده
میله های سرد
در پشت پرده ی عادت
شکل قلم:F
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
در عادت مداوم بودن
وقتی
بانگ رحیل عمر
بی وقفه می نواخت در جان شب
من در امتناع خورشید
که نور را از من دریغ می کرد
/ گریستم
من اشک را گواه گرفتم
وقتی که بودن من
/ از دلیل تهی بود
من با دلیل می میرم
و بر دست وجدان دنیا
/ تشییع خواهم شد
اسفند 60،اصفهان
وقتی
بانگ رحیل عمر
بی وقفه می نواخت در جان شب
من در امتناع خورشید
که نور را از من دریغ می کرد
/ گریستم
من اشک را گواه گرفتم
وقتی که بودن من
/ از دلیل تهی بود
من با دلیل می میرم
و بر دست وجدان دنیا
/ تشییع خواهم شد
اسفند 60،اصفهان
این شعر را خواندند (اعضا)
جلال جلیلوند (17/8/1390),
