دلم از دنیا گرفته
خسته از روزای رفته
توی این قحطیه خنده
چشامو گریه گرفته
با اینکه عمریه رفته
زندگی معنی نمیده
تا میای که بخندی
گریه ب
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
1
اما ما ! با تو ما یک آسمانیم
تو دریایی و ما رود روانیم
اگر یک روز ابری هم ببارد
تو خورشیدی و ما رنگین کمانیم
2
بیا با موج با دریا بخوانیم
بیا چون باد در صحرا بخوانیم
برای شادی روح شهیدان
وصیّت نامه ی گل را بخوانیم
3
من و پروانه فرزند شهیدیم
سحر شد سوی صحرا پر کشیدیم
میان باغ یک خورشید را ما
کنار سرو از نزدیک دیدیم
4
تو چون باران و آب جویباران
کجا رفتی گل سرخ بهاران؟
پس از تو آفتابی سرخ و روشن
شده همبازی ام در روز باران
5
شهیدان یک بهار جاودانند
که چون خورشید گرم و مهربانند
میان دفتر نقاشی ما
به یک لبخند، صد گل می فشانند
این شعر را خواندند (اعضا)
حسین حیاتی (24/5/1389),










