0

برادری

شکل قلم:F
اندازه قلم:  A A  
چیدمان:
رنگ قلم:                      
پس زمینه:                    

یک کبوتر سیاه

یک کبوتر سفید

در کنار هم

/ با دو قلب گرم

/ با دو دست مهر

روی ناودان خانه ی گلی ما

/ لانه ای درست کرده اند

/ از درخت و سنگ و گل

روزها

/ بر زمین آفتابی حیاط مان

/ راه می روند

گاه در میان ابر

/ چون دو نقطه ی قشنگ

/ ناپدید می شوند

شب دوباره ناودان خانه ی گلی ما

از صدای دوستی آن دو یار مهربان

آن سپید و آن سیاه

آن کبوتران

/ شلوغ می شود



*



آه ای کبوتر سپید من!

کاش

/ مردمان روزگار ما

چون تو

/ یک دل سپید و ساده داشتند

آی کودکان ساده ی سیاه

/ چه می کنید

من دلم برایتان گرفته است .

امتیاز: 0.0 از 5 (مجموع 0 رای)
نسخه چاپي  اضافه کردن به ليست Favorites  دعوت از يک دوست براي ديدن اين صفحه  فرستادن اين شعر با نامه  گذاشتن اين شعر در وبلاگ يا سايت خودتان  لينک ثابت اين شعر  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب   



این شعر را خواندند (اعضا)

ناهید ناهید (7/5/1389),

ارسال نظر

نام کاربري: کلمه رمز:
نام شما: ايميل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای شاعر ارسال شود.
  مشخصات شما در اين دستگاه ذخيره شود.