خواندنی ترین شعرت را
در صفحه ای
سپید تر از بی حوصلگی
چکیده از جوهر شعرت
تجربه می کنم
آنگاه که
واژه واژه های قفس شده
میله های سرد
برادری
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
یک کبوتر سفید
در کنار هم
/ با دو قلب گرم
/ با دو دست مهر
روی ناودان خانه ی گلی ما
/ لانه ای درست کرده اند
/ از درخت و سنگ و گل
روزها
/ بر زمین آفتابی حیاط مان
/ راه می روند
گاه در میان ابر
/ چون دو نقطه ی قشنگ
/ ناپدید می شوند
شب دوباره ناودان خانه ی گلی ما
از صدای دوستی آن دو یار مهربان
آن سپید و آن سیاه
آن کبوتران
/ شلوغ می شود
*
آه ای کبوتر سپید من!
کاش
/ مردمان روزگار ما
چون تو
/ یک دل سپید و ساده داشتند
آی کودکان ساده ی سیاه
/ چه می کنید
من دلم برایتان گرفته است .
این شعر را خواندند (اعضا)
ناهید ناهید (7/5/1389),سیده رویا علوی (25/7/1389),مهدی گوران اوریمی (9/8/1389),حسن دلخوش (12/8/1389),الهام نامداری (30/2/1390),فرشيد قوامي (11/8/1390),












