چقدر تنهايم...

نوازشي سرد...

نسيم در شبي تاريك

لباس احساسم را

آرام / آرام چنگ میزند

من بغض لحظه هایم

در كوير فراقت

پُرم از تمامي یک درد

سرم بر بالين خیالت

آرام ،آرام نوازشت بر موهايم

آه... احساسم ترک میخورد

چرا كه دستانت خیالی بیش نیست...

در لحظه های کبودم

تكه هاي خیالم را

براي چندمين بار با گريه ام

به تار،تار ثانيه ها پیوند زده ام

من سالهاست

روغن ريخته ام را

بر زمين خواسته ها یم

نذر عشقي حقيقي کرده ام

چقدر بيهوده ام

آه

چقدر تنهايم...

سعيد مطوري/مهرگان

از دفتر تنهايي


امتیاز: 5.0 از 5 (مجموع 2 رای)
نسخه چاپی  اضافه کردن به لیست Favorites  دعوت از یک دوست برای دیدن این صفحه  فرستادن این شعر با نامه  گذاشتن این شعر در وبلاگ یا سایت خودتان  تاریخ ثبت و شماره سریال شعر لینک ثابت این شعر  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب    



رای برای این شعر

4

محمد علی شیردل ,طيبه دهقان ,صالحه السادات راد ,سارا فرخ پیام"تـرنم باران" ,


این شعر را خواندند (اعضا)

فرشید احمدی (14/2/1391),طيبه دهقان (14/2/1391),فرشید احمدی (14/2/1391),محمد علی شیردل (14/2/1391),صابر مرتضایی (14/2/1391),پریا بهرامی (21/2/1391),مریم فروتن (23/3/1391),

نقطه نظرات


ارسال نظر

نام کاربری: کلمه رمز:
نام شما: ایمیل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای شاعر ارسال شود.
  مشخصات شما در این دستگاه ذخیره شود.
  اگر نظر شما یک نقد سازنده و مفید برای شاعر است این گزینه را انتخاب کنید.