لیست دفترهای شعر نادر نادرپور [زندگینامه]

شاعر

• 
  نادر نادرپور

دفاتر شعر نادر نادرپور

• دفتر از آسمان تا ریسمان
• دفتر خون و خاکستر
• دفتر دختر جام
• دفتر زمین و زمان
• دفتر سرمه ی خورشید
• دفتر شام بازپسین
• دفتر شعر انگور
• دفتر صبح دروغین
• دفتر چشم ها و دست ها
• دفتر گیاه و سنگ نه ، آتش

معرفی کنید

• لینک به آخرین اشعار نادر نادرپور
  لینک به دفاتر شعر نادر نادرپور
  لینک به پروفایل نادر نادرپور

تبلیغات

انتشار ویژه

• * نمایش اشعار کاربران دارای اشتراک
  
  

  همیشه بخوان...

  شاعر پریسا حسیبی
  این چیست در من ...؟
  همچون ترانه ای از ماهِ بهشت،
  نرم و آرام .. می خواند.
  گاهی خیال می کنم آشن
  
  

  زمزمه ی شب ( غزل

  شاعر سرخوش پارسا
  زمزمه ی شب است این کجاست یار نازنین
  که سایه ام شکست شب بیا و قامتم ببین
  بیا بب
  

  لبهای هرزه گو

  شاعر مجتبی مزبانی
  در دود شب
  نفس زنان
  دوشیزه پگاه
  گاهی که دیو ابر
  دزدانه
  می ربود
  فانوس ماه را.
  ازدام سایه س
  
  

  خود کرده

  شاعر مهدی گودرزی <نسیم>
  سفیدی طالع ما بود
  که خود آن را سیا کردیم
  و آن طعمی که شیرین بود
  نخورده زآن حضرکردیم
  مسیر ما چه ت
  
  

  عشق پنهان

  شاعر سرخوش پارسا
  مثل زیبا ترین شکل رویا
  در دل خواب های پریشان
  مثل احساس سبزی ٬ طراوت
  در کویری ترین فصل
  
  

  آدم آهنی...

  شاعر رها بینا
  آی آدم آهنی...
  سلامم را چه کسی پاسخ خواهد داد؟
  در دیار بی دلان٬که قدم هایت ٬ محبوس زنجیرریاست...
  
  

  مناجات

  شاعر مجتبی مزبانی
  بامن که در تلاطم جنگل بلوط
  از برگ برگ او منظومه ساختم
  بامن که بارها
  در باتلاق خوابهای بی ت
  
  

  بهار پایدار

  شاعر علیرضا سعادتی راد
  
  زردی به روی برگی خشکیده شرمسار است
  سبزی به روی آبی راکد همیشه خوار است
  الوان به روی ق
  

  همسنگر

  شاعر رحیم محمدجانی
  درآتش، چنان سوختی یار من
  همان شب، که بودی تو غمخوار من
  

  تبسم مرموز

  شاعر مجتبی مزبانی
  تو هنگ کرده ای !
  چشمهای تو ویروسی است !
  آن پرستوهای خیره
  در سالهای قحطی_ بهار !
  وبر لبه
  

  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش

  شاعر سید حسین مسائلی (سائل اصفهانی)
  تو یادگار من ای عکس در جهانی باش
  بـیـاد بـودیـم از دوره جـوانـی باش
  نشین بمجلس یاران و می ز ساغ
  

  می دوم پای برهنه به حیاط

  شاعر مجید سلمانی
  باد در خاطره ام می پیچد؛
  و مرا می برد از یاد زمان.
  می روم باز به ان گاه که کودک بودم
  می دوم پای ب
  

  قلب

  شاعر مجتبی مزبانی
  شاید
  تقلب عکسها
  در اینه !
  از شرم اوست
  که دوست ندارد
  نمایشگر چهره های پلیدی شود
  که
  
  

  افسوس

  شاعر عمران حیدری آریا
  
  راهی ام ، در یادمانت راهـی ام
  در فریبســتان نمـی دانم کـی ام
  هی فریب وهی دروغ وهی فسون
  آسی ام
  
  

  حواست نیست...

  شاعر سامان معرف زاده
  دلم اونقدرتورومیخواست،که با رویات خوشبخت بود
  که حتی باورش گاهی،برای خودمم سخت بود
  داری ردمیشی از
  

  به مهر می مانی

  شاعر مجتبی مزبانی
  به مهر می مانی
  وابر
  سکوت ساده ی توست .
  ببین به شاخ سیاهی
  نشسته سایه برف .
  کجاست مهر تو ای پر س
  

  بیهوده

  شاعر مجتبی مزبانی
  همچنانکه برگهای
  مرده در خاک ،
  همچنانکه برگهای
  مانده بر شاخ،
  عشقی غریب را
  دوره می کنند.
  همچنا
  
  

  باران نیا پروانه ها بی آشیانند ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  باران نیا پروانه ها بی آشیانند
  پروانه ها گلهای رقصان جهانند
  زنجیر ابریش
  
  

  آنجا من بودم (متن ادبی تقدیم به امام زمانم (عج))

  شاعر احمد رضايي
  شخصی
  پرسید از امام زمان
  که کجایی ای امام زمان
  امام گفت من هستم
  تو کجایی در این زمان
  امام
  

  لشکر صبر

  شاعر رحیم محمدجانی
  
  لشکر صبــــــــــــر
  روبرویم آشکارا دل هراسان کرده ای
  در نگاهم گیسوانت را پریشان کرده ای
  مه
  

  مجهول

  شاعر مجتبی مزبانی
  وکوه
  مثل عبارتی مجهول
  زیرسایه ی ابرهای گیج
  امتداد سبز خاطر را
  درسیاهی قامت خود
  محد
  

  مسافر...

  شاعر فاطمه سادات بحرینی
  مـن و تاریکی و یک جـنـگـل سـرد
  تـن من زخمی و قـلبــم پـــر از درد
  صدای زوزه ی یک گـرگ خــستـه
  ک
  

  فوران احساسات

  شاعر سیدعلی کریمی
  کدوم منطق
  کدوم جاده
  کدوم راه
  کدوم عاشق
  نه اشتباه نبود خودم هستم
  به قدری جوش آمده صبرم
  چشما
  
  

  دیدم که جانم می رود

  شاعر پژمان عربلویی
  سال ما قبل جدایی از تو...
  دست در دست تو بی هیچ هراسی ز همه هجمه ی طوفان
  در میان باد و باران
  و همه
  
  

  ختم و خون و خاک

  شاعر یوسف جمالی(م.اسفند)
  "ایست؛
  انکار،
  پیوست یک باج
  و پرونده فرومانده در ختم!
  ایست؛
  اخطار،
  صفیر یک شلیک
  و اندیشه
  

  مسخ

  شاعر مجتبی مزبانی
  باران
  بشارت ایمان بود
  در باغ سیب
  وتو خیس از حضوری مبهم
  ناگاه کنار اروند
  اروندی که وا
  
  

  ای .....

  شاعر اسماعيل عليخاني
  ای رخ تو جلوه گر در دل و جان و نظر
  ای که تو تاجی به سر روی نمایی اگر
  چشم وچراغم تویی گلشن و باغم
  

  نقاشی مادر

  شاعر رحیم محمدجانی
  دیروز بیاد تو کشیدم یک طرح قشنگی،
  
  

  تاک تیک و تاک تیک و تاک ...

  شاعر مجتبی مزبانی
  مانده بر دیوار ،
  همزادم!
  ساکت و خاموش
  مثل_ من،
  ولی بی باک،
  در کویرش
  خشک می خواند،
  با طپشهای
  
  

  مهر ایران

  شاعر اریا محمودی
  زبان توان ندارد که گویم
  مرده ام
  مرا اتش زنید
  سوزانده سوزان کنید
  گذارید نوری شوم
  کوزه اری
  
  

  چی بگم؟

  شاعر حجت اله یعقوبی
  
  چشمِ تو مست و خرابه، چی بگم
  دلِ من تُنگِ شرابه ، چي بگم
  دستِ من توُ زلفِ شب ، پريشون و
  دس
  
  

  «« نامه هایی به دوستان (1) »»

  شاعر وحیدى شيرازى
  
  سلام دوست من
  چند سفر غریب تر از تولد اولین شمع
  رفته بودم
  به سرزمین روزهایی
  که پدرها هنوز غذای
  

  برگ تاریکی

  شاعر مجتبی مزبانی
  ببین چشم وا کرده این زخم کهنه ،
  واکنون .
  چه بیهوده محزون .
  پس از سالها خواب خوش باوری ،
  
  

  یکی جای من

  شاعر مصطفی الوندی سطوت
  مانده است ردّ پای تو در شعرهای من
  دیگر نمی رسد به تو حتی صدای من
  من هیچ وقت از تو شکایت نمی کنم
  
  

  خفته

  شاعر مجتبی مزبانی
  مهر می گردد مدام
  ماه می خندد به کام
  می خرامد باد در رگهای دشت
  دشت سرشار از نشور
  زن
  
  

  نرسیدن !

  شاعر محمد ترکمان(پژواره)
  در،
  هرمِ نگاهت
  سیاهی ی شهر - ها - را - کارتن
  خوابی دم!
  خیابان - ها - را - جدول
  چشی دم!
  جاد
  
  

  خانه را خود آباد می کنید خانه را خود ویران می کنید

  شاعر احمد رضايي
  بزرگی رفت روزی به گورستان کمو بیش
  تا ببیند دوستان در بند خویش
  یا آزاد زخویش
  به سراغ دوست
  
  

  هزاران قصه !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  از هزاران خَمِ این قصه ، فراز آمده ایم
  قصه در قصه پدید آمده باز آمده ایم
  رود در رود ، روان
  

  باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  چون باد
  همهمه گو
  به غربت خیز
  آشنا باش بابلندی ها
  آزمون کن هر چه پستی را
  وهستی را
  دربرگیر
  چون
  

  یا لیتنی کنت ترابا

  شاعر مجتبی مزبانی
  ای تا ریکی مرگ !
  تورا فریاد می کشم
  با اختیار که فریادیست
  وبه اجبار در فضایی به وسعت جبر می پیچد
  

  نمود

  شاعر مجتبی مزبانی
  پرده
  باد رانمود!
  پروانه
  عشق را!
  و من
  تو را...
  ***
  ... و من تو را
  باخنده ها و گریه ها
  

  نا سزا

  شاعر مجتبی مزبانی
  این گاه گوی باژگونه
  جز ناسزای " تاک تیکش " نیست .
  که محو تو ،
  " تیک تیک " کنان
  مبهوت لح
  
  

  *رویای آبی*

  شاعر فرهاد شیردره
  آب،
  رویای من است
  همدمِ کهنه ی شادابیِ لبهای من است
  مرگِ تب های من
  

  پوچ

  شاعر مجتبی مزبانی
  سکوت خسته و مجروح ،
  زمان زمان_قیام است
  لحظه های نشور .
  خزیده خواب به کنجی ،
  غمین و ساکت
  
  

  قصه ی سینه ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  بستر نرم غم یاد تو دیدن دارد
  قصه ی دشنه و این سینه شنیدن دارد
  غم اگر ح
  

  زمین

  شاعر مجتبی مزبانی
  زمین
  این گوی سرگردان
  که هردم
  تکسوار اسب گردون
  میکشد آنرا به چوگانش.
  به حالی بس غریب اما
  مکر
  
  

  تیغ حق

  شاعر اسماعيل عليخاني
  بعد جنــــگی بیــن مالــک با عـلـی
  گفتــگــویی شـد ولــی از همــدلـی
  مالـــک آن جنـــگاور ســـال
  
  

  سکوت چنگ

  شاعر غلامحسین جمعی
  سکوت چنگ
  صدای ساز مرا سر به نیست هم سازی
  گلوی خیس قلم ، نیست دلقک ِ بازی
  من آن نی ام
  

  پیمانه

  شاعر امیر حسین قدیمی
  می نوشم از لبانت پیمانه عسل را
  با عشق روی ماهت می گویم این غزل را
  نازک گل حیاتم ، ای نازنین ست
  
  

  زنگ زده ، افکار من !

  شاعر محراب همتی (پرواز)
  زاده شد ، پرواز من ؛
  در افقِ خطِ رهایی ؛
  دیر اگر رسیده یی !؟
  رُزی از طرحِ نگاهِ مهربانت ،
  بُ
  
  

  یاد

  شاعر خدایار آزادی
  می آیم
  با روشنای چراغی
  که نزدیک است
  در اشباح اطراف غرقم کند.
  قد می کشم
  در طنین شعر و تنهایی
  
  

  یارا

  شاعر سینا نبی زاده
  تو نازی و پری رویی و هستی چون پریزاده
  بیا با من بمان یارا ، مرو ای یار آزاده
  دو چشمان سیاهت کرده
  

  تنها

  شاعر مجتبی مزبانی
  با نگاهی دمسرد
  آفتاب لب کوه
  گرم_ جان کندن بود
  وشب_مست مکید
  خون_ هر رنگ
  که بر هر رگ_
  
  

  تار شکسته

  شاعر نیلوفر کرمی
  در وادی اشعار من .
  در حضور این همه ساز .
  تار شکسته ای مرا فریاد کشید.
  شعر من به سویش پر کشید .
  د
  
  

  چوب عصیان ( غزل )

  شاعر سرخوش پارسا
  ستم بالاتر از این می زنی آتش ، تن و جانم ؟
  تو فرمودی یکی دزدیده سیب از باغ رضوانم
  
  

  موسیقی باد

  شاعر مجتبی مزبانی
  موسیقی_ تو رازیست ،
  که با نواختنش ،
  موهای_ عاصی_ اندام_ من
  
  
  

  دعای بــد نظـر

  شاعر علی فخری(عارف)
  دعای بــد نظـر
  ندیـــدی روزگاری بـــود فلک را بال وپربستند
  اکنون سـرکــرده دانشگه،تمام کـوی ودربس
  
  

  دیوانه

  شاعر حسین پوست شور
  به نام طبیب
  امشب فقط نگاه تو دیوانه وار نیست
  خاری به چشم رفته که باید جدا کنم
  هر چند هندوانه
  

  حقیقت تاریک

  شاعر مجتبی مزبانی
  سراسر هستی او
  حقیقت تاریکی است
  که در آسمان سیاه خویش
  لفظی به نام خورشید را خط زده است
  
  

  آوار

  شاعر مجتبی مزبانی
  ... و در هر مصر ع چشمهایش
  تلخ ، تلخ
  حقیقتی آوار شد ه است
  کر م ها می لولند
  بر زبانی که
  
  

  نفرین

  شاعر حجت اله یعقوبی
  
  صداي زنگ ساعت و بوي صبحانه
  ذرّه اي متكامل
  هراس از دست رفتن
  گام های شتابان
  سقوط
  در كابوس ش
  
  

  ««« پنج کوتاه: از مجموعه شعر گون های متقارن – قسمت سوم »»»

  شاعر وحیدى شيرازى
  1
  وجودی نداشت...
  تا "هیچکس" را صدا بزنم
  پس چرا بدارم می کشید...
  من که جز طبقی سپید ند