خواندنی ترین شعرت را
در صفحه ای
سپید تر از بی حوصلگی
چکیده از جوهر شعرت
تجربه می کنم
آنگاه که
واژه واژه های قفس شده
میله های سرد
پریان چه بی وفایند
شکل قلم:F
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
نوای رفتنت در هر دقیقه
می زند زخمه بر تار وجودم
گر نباشی تو در زمانه
دیگر چه فرقی ست در بود و نبودم
همه وقت ذکر تو گویم
همه از مهر تو جویم
ز دیگران مپرس که هیچ اند
من فقط نام تو جویم
ناگه احدی به زیر لب گفت
پریان چه بی وفایند!
گفتم شرار دلم ز نو شد
حقا،پریان چه بی وفایند!
می زند زخمه بر تار وجودم
گر نباشی تو در زمانه
دیگر چه فرقی ست در بود و نبودم
همه وقت ذکر تو گویم
همه از مهر تو جویم
ز دیگران مپرس که هیچ اند
من فقط نام تو جویم
ناگه احدی به زیر لب گفت
پریان چه بی وفایند!
گفتم شرار دلم ز نو شد
حقا،پریان چه بی وفایند!
این شعر را خواندند (اعضا)
ارمین ضیایی (24/1/1390),
نقطه نظرات
نظرها
نام: فاطیما بهارمست ارسال در یکشنبه 23 دي 1386 - 08:04
سلام مثل همیشه شعرها قشنگ بود
ممنون که به من سر زدى بازم شعر گفتى خبرم کن
