خواندنی ترین شعرت را
در صفحه ای
سپید تر از بی حوصلگی
چکیده از جوهر شعرت
تجربه می کنم
آنگاه که
واژه واژه های قفس شده
میله های سرد
ماه من
شکل قلم:F
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
اندازه قلم: A A
چیدمان:
رنگ قلم:
پس زمینه:
ابر ماهم رازیرخودکشیدوبرد
اوماهم را پنهان کرد
ابر بهانه ای بیش نبود
او دلم را ویران کرد
ان روز ها که ماهم به روی من میخندید
ابر به من حسد می ورزید
ماه من سفید بودو نورانی
افسوسا،که ابر داشت دلی سیاه و شیطانی
سیاهی اش را بر سفیدی عشقم تحمیل کرد اخر
ابر ماهم را از من گرفت،به همین اسانی
اوماهم را پنهان کرد
ابر بهانه ای بیش نبود
او دلم را ویران کرد
ان روز ها که ماهم به روی من میخندید
ابر به من حسد می ورزید
ماه من سفید بودو نورانی
افسوسا،که ابر داشت دلی سیاه و شیطانی
سیاهی اش را بر سفیدی عشقم تحمیل کرد اخر
ابر ماهم را از من گرفت،به همین اسانی
این شعر را خواندند (اعضا)
محمد يوسفي (19/4/1390),
نقطه نظرات
نظرها
نام: مهدى ارسال در پنجشنبه 16 فروردين 1386 - 16:15
در هر صورت خیلى عالیه دستت درد نکنه
نام: ستاره چین ارسال در پنجشنبه 16 فروردين 1386 - 02:24
شعر قوی و پر مایه ای بود
با اجازه شما این شعر رو به نام خودتون تو لیست شعرایی که جمع آوری کردم نگه می دارم
همیشه سالم و شاعر باشید
نام: مهدى ارسال در جمعه 17 فروردين 1386 - 13:08
نام: فاطیما بهارمست ارسال در شنبه 18 فروردين 1386 - 13:49
اما دل من بخند تو به این ویرانى
که تو نده اى و قدر خود مى دانى
ابر سیاه مرد از این پشیمانى
